حتی بهترین برنج اگر بد نگهداری شود، عطر و بافتش را از دست می‌دهد. سه مرحله مهم وجود دارد: انبارداری در خانه، شست‌وشو و زمان آب‌کشی پیش از پخت.
برای نگهداری، برنج را در جای خشک، خنک و دور از نور مستقیم بگذارید. ظرف درب‌دار مات بهتر از کیسه باز است؛ رطوبت و بوهای محیط به‌راحتی جذب دانه می‌شوند. از قرار دادن برنج کنار ادویه‌های تند، مواد شوینده یا پیاز و سیر خودداری کنید. اگر مصرف خانوار کند است، خرید بسته‌های خیلی بزرگ همیشه به‌صرفه نیست؛ تازگی مهم‌تر از حجم است.
شست‌وشو باید هدفمند باشد، نه بی‌پایان. برنج را در کاسه بریزید، با آب ولرم هم بزنید و آبی که کدر شده را دور بریزید. این کار را معمولاً دو تا چهار بار تکرار کنید تا آب نسبتاً شفاف شود. هدف، برداشتن نشاسته سطحی و غبار است؛ نه شستن تا حدی که عطر طبیعی دانه از بین برود.
آب‌کشی یا خیساندن بسته به رقم و ذائقه فرق می‌کند. برای بسیاری از برنج‌های دانه بلند شمال، ۳۰ تا ۶۰ دقیقه آب‌کشی به جذب یکنواخت‌تر کمک می‌کند و احتمال خام ماندن مرکز دانه را کم می‌کند. آب خیلی گرم برای خیساندن طولانی توصیه نمی‌شود چون سطح دانه را زود نرم می‌کند. بعد از آب‌کشی، آب اضافه را خوب بگیرید تا نسبت آب پخت دقیق بماند.
نکته آخر درباره پخت: حرارت اولیه باید برای جوش آمدن کافی باشد و بعد برای دم کشیدن ملایم شود. دم‌کردن با حرارت بالا دانه‌ها را خشک یا ته می‌سوزاند. اگر این مراحل را رعایت کنید، همان برنجی که خریده اید خیلی نزدیک‌تر به کیفیت واقعی‌اش روی سفره می‌آید.
